Beste Vike,
Je schrijft dat je klaar bent voor de Play-offs? Ik denk dat er wel meer zo zijn zoals jij maar de belangrijkste mannen die er klaar voor zouden moeten zijn, zijn het duidelijk niet. Onze verwachtingen tijdens de koffie voorafgaand aan de wedstrijd in Leeuwarden waren afgelopen zaterdag eensgezind. Helaas heb ik je in alle tumult na de wedstrijd niet meer gezien of gesproken. Wat een drama zeg. Ik heb er geen goed woord voor over. Jij wil nog wel eens een paar positieve dingen zien maar ik neem aan dat je deze keer met me eens bent dat er niets goeds te bespeuren was. Dat er in de ploeg wat aan de hand is dat wisten wij natuurlijk al maar dat ze het nu ook nog zo duidelijk laten merken is echt ongelofelijk. We zijn nu allebei vutters maar vroeger toen wij nog gewoon werkten voor ons geld kwam het toch niet in je op dat je de buitenwereld iets liet zien van interne strubbelingen. Zoiets doe je gewoon niet.
Blijkbaar is de houdbaarheidsdatum echt verlopen. En dan met name wat betreft de samenwerking tussen de spelers en met de coach. Ik kan nu wel twintig uitspraken van afgelopen seizoen naar boven halen die lijnrecht tegenover de huidige situatie staan. Om maar eens één te noemen: Heerschappij. Laat me niet lachen zeg. Toen vond ik het al arrogant om zoiets te zeggen maar nu wordt het wel een beetje lachwekkend. Van de acht laatste wedstrijden verliezen ze er vijf. Nou, dan is er weinig sprake van heerschappij! En hoe is het nu zo gekomen? Wie het weet mag het zeggen. Ik kan er wel naar gissen maar dat helpt niks. Bovendien maakt het ook helemaal niks uit wat de oorzaak is. Het is nu zaak dat de mannen even op hun verantwoordelijkheden worden gewezen. Niks gezellig, leuke vriendengroep of dat soort dingen. Ze moeten nu maar eens gaan kijken naar hun salarisstrook en zich dan gaan bedenken aan wie ze dat te danken hebben. Werken voor je geld! Als je niet beter kan spelen dan houdt het natuurlijk snel op. MAAR, en dat werkt nu even in hun nadeel, ze hebben ons al zo vaak laten zien wat ze kunnen en dat is wat wij allemaal, de club en wij als supporters nu gewoon gaan eisen. Nog één maand hard werken en dan kan iedereen lekker zijn eigen ding gaan doen. Groningen verdient het gewoon dat ze nu hun stinkende best gaan doen en alle wedstrijd gewoon gaan winnen. Ik vind zelfs dat het publiek dit moet laten merken aan de spelers. Niet netjes als een brave supporter net doen alsof er niks aan de hand is en weer als een idioot de ploeg aanmoedigen. Nee, we moeten ze laten voelen dat we nu echt iets verwachten. Ja toch?
Zaterdag zijn we er natuurlijk weer bij tegen Weert maar de sfeer zal dan ongetwijfeld anders zijn. Ik ga er nu blind vanuit dat er in de komende week een paar harde woorden gesproken zullen worden en dat is ook helemaal niet erg. Laat speler A nu maar gewoon in groepsverband tegen speler B zeggen wat hem stoort. Het zijn volwassen kerels die op andere momenten ook wel hun mening durven te geven dus nu moet het over het echte werk ook gewoon kunnen. Kritiek met een positieve inslag. Laten we het zo maar noemen. En de reden daarvoor is helder. Groningen dat geven wat het verdient.
En over de nieuw coach, ik snap er niks van. Wij weten nu al 4 weken wie het is en nog steeds komen de berichten niet naar buiten. Feit is in ieder geval dat wij niet lekken en zo hoort het natuurlijk ook. Eén en één is twee. Zijn zij nou zo dom of wij zo slim? Hij zal vol verbazing de afgelopen wedstrijden hebben gevolgd. Ik begreep trouwens dat hij aanstaande zaterdag ook naar Plaza komt om het met eigen ogen te kunnen zien.
Nou Vike, ik ben benieuwd of jouw adrenaline al weer een beetje op normaal niveau is gekomen na de wedstrijd in Leeuwarden. Bij mij duurt dat nog een paar dagen. Mijn boosheid is nu ondertussen veranderd in verbazing. Gelukkig ben ik ook zo flexibel dat mijn bui zomaar kan veranderen als ze ons weer wat goeds hebben laten zien. En daarom zeg ik, zondag 24 april wordt een mooie dag!
Vike, we zien elkaar zaterdag. Doe je voorzichtig met die pillen trouwens? De bijwerkingen zijn heftig zoals je weet…
Groet! Nike.
Drie 'Kenners' die met elkaar palaveren over de zin en onzin van basketbal. Met een knipoog, natuurlijk.
zondag 17 april 2011
woensdag 6 april 2011
060411: Lekker puh!
Ha Nike,
Zo, ik ben er weer. Was wel even geschrokken van je kwalificatie 'mietje' aan mijn adres. Af en toe is het tijd voor een pas op de plaats, zelfreflectie en even het hoofd leegmaken. Sommige mensen hebben daar een sabbatical year voor nodig, in mijn geval volstaat een korte periode van twee weken en zo ben ik inmiddels al helemaal klaar voor de belangrijkste periode van het jaar: de play-offs.
De periode in Amerika was overigens weer zeer leerzaam. Ik mag wel zeggen dat het haast een werkvakantie is geweest, want zelden in korte tijd zoveel basketbalwedstrijden gezien. Je kon de televisie niet aanzetten of er was wel ergens een basketbalwedstrijd te zien, live of een herhaling. Zo heb ik kunnen genieten van een groot aantal NCAA games die in het kader van de March Madness gewoon niet te missen zijn. Mijn favoriete team (Arizona) kon het helaas niet tot de halve finales brengen maar daarna toch nog voldoende andere leuke games gezien. Niet altijd even goed, maar ongecompliceerde en zeer intensieve wedstrijden. Prachtig om te zien. Ook heb ik in Miami de NBA game Miami Heat tegen Houston Rockets mogen aanschouwen. I fell with my nose in the butter (nieuwe Amerikaanse uitdrukking)! Zeer spannende maar ook zeer goede wedstrijd met als uitblinkers James (ofcourse), Wade (ofcourse) en Bosh, alle met meer dan 30 punten. Wat een sfeer, wat een spektakel! En weer blijft het mooi om te zien hoe goed die yanks alles rondom zo'n wedstrijd hebben geregeld. Van kaartverkoop tot merchandising, alles klopt tot in de puntjes. Ik stel dan ook voor dat wij samen het komende jaar een werkbezoek (uiteraard op kosten van de club) naar de USA gaan doen om een onderzoek te doen hoe we bij Donar nog een aantal stappen kunnen maken om de organisatie nog verder te professionaliseren. Het is maar een idee.
Wat ook klopte waren de scheidsrechters (daar heb je ze weer). Onopvallend, duidelijk leiding gevend en geen moment een storende factor in het geheel. Zo moet het, óók bij ons! Verder zal ik er (voor deze éne keer dan) vandaag geen woorden aan vuil maken. Over scheidsrechters gesproken: je hebt ongetwijfeld gehoord van het overlijden van Piet Leegwater, de volgens vrienden en vijanden beste scheidsrechter die Nederland ooit heeft gehad. Mocht je het hebben gemist: op de site van de DBL staat een erg interessant artikel over hem (héél af en toe ben ook ook positief over de DBL) en ook in 2008 verscheen een prachtige drieluik onder de titel 'De scheidsrechter en zijn zoon' over Leegwater. Google maar eens op die titel (wacht even, je weet niet hoe dat moet dus klik gewoon maar hier) en je kunt het allemaal teruglezen. Een basketbalicoon is heengegaan, ik hoop dat er bij de eerstvolgende thuiswedstrijd op passende wijze aandacht aan wordt gegeven.
Niks te mopperen dit keer, ik kan er ook niets aan doen. Nou ja, een klein beetje dan. Heb je de voorbeschouwing op de site van Amsterdam gelezen over de wedstrijd van 2 april? Ze leren het maar niet af daar, het zal wel afgunst zijn. Amsterdam hebben we dus lekker geveegd en dat gaan we in de play-offs nog twee keer over doen. Lekker puh.
Vanavond naar Zwolle, ik heb je afzegging ontvangen dus zal je missen. Maar had je nu écht persé vanavond naar die rollatordemonstratie gemoeten? Prioriteiten Nike!
Vike
PS. Zie je wel, ik had tóch gelijk met betrekking tot de nieuwe coach. Ben benieuwd hoelang ze dat nog stil kunnen houden...
Zo, ik ben er weer. Was wel even geschrokken van je kwalificatie 'mietje' aan mijn adres. Af en toe is het tijd voor een pas op de plaats, zelfreflectie en even het hoofd leegmaken. Sommige mensen hebben daar een sabbatical year voor nodig, in mijn geval volstaat een korte periode van twee weken en zo ben ik inmiddels al helemaal klaar voor de belangrijkste periode van het jaar: de play-offs.
De periode in Amerika was overigens weer zeer leerzaam. Ik mag wel zeggen dat het haast een werkvakantie is geweest, want zelden in korte tijd zoveel basketbalwedstrijden gezien. Je kon de televisie niet aanzetten of er was wel ergens een basketbalwedstrijd te zien, live of een herhaling. Zo heb ik kunnen genieten van een groot aantal NCAA games die in het kader van de March Madness gewoon niet te missen zijn. Mijn favoriete team (Arizona) kon het helaas niet tot de halve finales brengen maar daarna toch nog voldoende andere leuke games gezien. Niet altijd even goed, maar ongecompliceerde en zeer intensieve wedstrijden. Prachtig om te zien. Ook heb ik in Miami de NBA game Miami Heat tegen Houston Rockets mogen aanschouwen. I fell with my nose in the butter (nieuwe Amerikaanse uitdrukking)! Zeer spannende maar ook zeer goede wedstrijd met als uitblinkers James (ofcourse), Wade (ofcourse) en Bosh, alle met meer dan 30 punten. Wat een sfeer, wat een spektakel! En weer blijft het mooi om te zien hoe goed die yanks alles rondom zo'n wedstrijd hebben geregeld. Van kaartverkoop tot merchandising, alles klopt tot in de puntjes. Ik stel dan ook voor dat wij samen het komende jaar een werkbezoek (uiteraard op kosten van de club) naar de USA gaan doen om een onderzoek te doen hoe we bij Donar nog een aantal stappen kunnen maken om de organisatie nog verder te professionaliseren. Het is maar een idee.
Wat ook klopte waren de scheidsrechters (daar heb je ze weer). Onopvallend, duidelijk leiding gevend en geen moment een storende factor in het geheel. Zo moet het, óók bij ons! Verder zal ik er (voor deze éne keer dan) vandaag geen woorden aan vuil maken. Over scheidsrechters gesproken: je hebt ongetwijfeld gehoord van het overlijden van Piet Leegwater, de volgens vrienden en vijanden beste scheidsrechter die Nederland ooit heeft gehad. Mocht je het hebben gemist: op de site van de DBL staat een erg interessant artikel over hem (héél af en toe ben ook ook positief over de DBL) en ook in 2008 verscheen een prachtige drieluik onder de titel 'De scheidsrechter en zijn zoon' over Leegwater. Google maar eens op die titel (wacht even, je weet niet hoe dat moet dus klik gewoon maar hier) en je kunt het allemaal teruglezen. Een basketbalicoon is heengegaan, ik hoop dat er bij de eerstvolgende thuiswedstrijd op passende wijze aandacht aan wordt gegeven.
Niks te mopperen dit keer, ik kan er ook niets aan doen. Nou ja, een klein beetje dan. Heb je de voorbeschouwing op de site van Amsterdam gelezen over de wedstrijd van 2 april? Ze leren het maar niet af daar, het zal wel afgunst zijn. Amsterdam hebben we dus lekker geveegd en dat gaan we in de play-offs nog twee keer over doen. Lekker puh.
Vanavond naar Zwolle, ik heb je afzegging ontvangen dus zal je missen. Maar had je nu écht persé vanavond naar die rollatordemonstratie gemoeten? Prioriteiten Nike!
Vike
PS. Zie je wel, ik had tóch gelijk met betrekking tot de nieuwe coach. Ben benieuwd hoelang ze dat nog stil kunnen houden...
maandag 28 maart 2011
280311: Bekerwinnaar!
Het moet niet gekker worden. Vluchtgedrag na een paar verloren wedstrijden? Mietje. Gelukkig heb je wel gewoon basketbal gekeken aan de andere kant van de grote plas dus echt afscheid heb je niet genomen. Maar Vike, je hebt wat gemist.
De Final Four was een leuk evenement met een zeer positief resultaat voor ons. Ik begreep dat je via facebook goed op de hoogte bent gebleven en dat je na de overwinning je daar enigszins misdragen hebt. Die Amerikanen zullen wel weer gedacht hebben, rare jongens die Nederlanders. Maar een vreugdedans was zeker wel even op zijn plaats. De laatste keer, gelukkig hebben we de foto’s nog, dat we de beker wonnen was in 2005 onder leiding van Boot. Dit jaar is de dubbel het doel en dat zou voor de eerste keer in de Groningse basketbalgeschiedenis zijn dat beide prijzen naar Groningen gaan. Eentje is nu binnen, aan de tweede gaat nu hard gewerkt worden.
Qua entourage heb je overigens weinig gemist in Almere. De Groningse fans deden hun uiterste best om de sfeer een beetje te verhogen daar, maar daar was ook wel alles mee gezegd. Geen toeters en bellen in Almere. Geen mascottes, geen dansmariekjes en een speaker die teveel de nadruk legt op achternamen. Voorbeeldje. Hype maakt een mooie score en uit de speakers klinkt: Maaaaaaattt Haryaaaaaaaaaaassszzz…. Eén keer is leuk maar we werden er wel een beetje moe van. En dan het tijdstip. Kwart voor één begon de finale al. Normaal gesproken een tijd dat we net de ogen open doen en rustig aan het ontbijt gaan beginnen. Maar het was het wel waard. Zondag 27 maart 2011 gaat de boeken in als een succesvolle basketbaldag voor Grunn!
Wat het leuke is van zo’n Final Four dat je mensen tegen het lijf loopt die iets weten. Tjongejonge, qua roddels en verhalen zou ik nu wel een boek kunnen schrijven. De transfers die de komende maanden officieel bekend gemaakt zullen worden werden in Almere al uitgebreid besproken. Spelerswisselingen, coaches die verkassen en clubs met plannen die verrassend genoemd mogen worden. We moeten natuurlijk afwachten of het allemaal ook daadwerkelijk zo zal gaan gebeuren maar als er maar de helft klopt van wat mij ter ore kwam dan staat ons nog wat te wachten!
Wat je trouwens absoluut gemist hebt is het optreden van de drie scheidsen tijdens de finale. De heren Koorenhof, Zegwaard en Van den Heuvel deden het prima. Ze lieten de spelers het spel maken en floten niet, zoals we in de competitie zo vaak zien, de wedstrijd helemaal stuk. Het was gewoon leuk om te zien dat het blijkbaar dus wel kan. Bij een Finale horen emoties en daar wisten de drie heren goed mee om te gaan. Geen mannetjesgedrag maar gewoon fluiten zoals het hoort. Ook dat mag wel eens gezegd worden.
Heb je trouwens nog wat meegekregen van March Madness? Verrassende wedstrijden en uitslagen. Ik ga er vanuit dat je er zaterdag in Martiniplaza weer bij bent. Praat me dan even bij over jouw ervaringen van de afgelopen weken. Dan zal ik jou de laatste nieuwtjes over het Groningse basketbal even influisteren.
Tot dan! Nike
De Final Four was een leuk evenement met een zeer positief resultaat voor ons. Ik begreep dat je via facebook goed op de hoogte bent gebleven en dat je na de overwinning je daar enigszins misdragen hebt. Die Amerikanen zullen wel weer gedacht hebben, rare jongens die Nederlanders. Maar een vreugdedans was zeker wel even op zijn plaats. De laatste keer, gelukkig hebben we de foto’s nog, dat we de beker wonnen was in 2005 onder leiding van Boot. Dit jaar is de dubbel het doel en dat zou voor de eerste keer in de Groningse basketbalgeschiedenis zijn dat beide prijzen naar Groningen gaan. Eentje is nu binnen, aan de tweede gaat nu hard gewerkt worden.
Qua entourage heb je overigens weinig gemist in Almere. De Groningse fans deden hun uiterste best om de sfeer een beetje te verhogen daar, maar daar was ook wel alles mee gezegd. Geen toeters en bellen in Almere. Geen mascottes, geen dansmariekjes en een speaker die teveel de nadruk legt op achternamen. Voorbeeldje. Hype maakt een mooie score en uit de speakers klinkt: Maaaaaaattt Haryaaaaaaaaaaassszzz…. Eén keer is leuk maar we werden er wel een beetje moe van. En dan het tijdstip. Kwart voor één begon de finale al. Normaal gesproken een tijd dat we net de ogen open doen en rustig aan het ontbijt gaan beginnen. Maar het was het wel waard. Zondag 27 maart 2011 gaat de boeken in als een succesvolle basketbaldag voor Grunn!
Wat het leuke is van zo’n Final Four dat je mensen tegen het lijf loopt die iets weten. Tjongejonge, qua roddels en verhalen zou ik nu wel een boek kunnen schrijven. De transfers die de komende maanden officieel bekend gemaakt zullen worden werden in Almere al uitgebreid besproken. Spelerswisselingen, coaches die verkassen en clubs met plannen die verrassend genoemd mogen worden. We moeten natuurlijk afwachten of het allemaal ook daadwerkelijk zo zal gaan gebeuren maar als er maar de helft klopt van wat mij ter ore kwam dan staat ons nog wat te wachten!
Wat je trouwens absoluut gemist hebt is het optreden van de drie scheidsen tijdens de finale. De heren Koorenhof, Zegwaard en Van den Heuvel deden het prima. Ze lieten de spelers het spel maken en floten niet, zoals we in de competitie zo vaak zien, de wedstrijd helemaal stuk. Het was gewoon leuk om te zien dat het blijkbaar dus wel kan. Bij een Finale horen emoties en daar wisten de drie heren goed mee om te gaan. Geen mannetjesgedrag maar gewoon fluiten zoals het hoort. Ook dat mag wel eens gezegd worden.
Heb je trouwens nog wat meegekregen van March Madness? Verrassende wedstrijden en uitslagen. Ik ga er vanuit dat je er zaterdag in Martiniplaza weer bij bent. Praat me dan even bij over jouw ervaringen van de afgelopen weken. Dan zal ik jou de laatste nieuwtjes over het Groningse basketbal even influisteren.
Tot dan! Nike
donderdag 24 maart 2011
240311: Genieten
Nike,
Je hebt me even moeten missen, ik ben plotseling het land uit gevlucht. Het werd me allemaal even te veel, vandaar dat ik je nu vanuit het zonnige Florida dit bericht stuur. Na drie verliespartijen op rij moest ik echt even tot mezelf komen, wie had dat zien aankomen? Misschien jij, als echte Kenner, maar voor mij kwam het echt onverwacht. We hebben het beste team, de beste spelers en dan toch verliezen van teams als Weert of Nijmegen? Sport blijft iets raadselachtigs houden. Wat voor mij echt de klap op de vuurpijl was, was die belachelijke schorsing van 'Gramps' Steve Ross. Natuurlijk, hij had niets moeten zeggen en natuurlijk, hij had de referee niet moeten aanraken maar drie wedstrijden schorsing voor zo'n licht vergrijp? We hebben al zoveel gezegd en geschreven over de kwaliteit van de arbiters in Nederland, als ik er nog meer van zeg ben ik bang dat ik als toeschouwer ook drie wedstrijden aan m'n broek krijg. Een studiereis naar de USA leek me welkom om toch ook eens te ervaren hoe het wel kan. Inmiddels als vele NBA en NCAA games op de tv gezien hier. Prachtig basketbal gezien, vooral de games van Phoenix tegen LA (een schitterende Nash met splijtende assists) en Detroit tegen Miami (Wade in bloedvorm) waren zeer de moeite waard. Wat misschien nog wel mooier was, was het niveau van de scheidsrechters hier. Onopvallend aanwezig, natuurlijk niet foutloos maar nooit spelbepalend. Het kan dus wel! Komende zondag ga ik in Miami naar de wedstrijd van de Miami Heat tegen Houston Rockets. Natuurlijk, ik zal genieten van de ambiance, het spelniveau en de ongetwijfeld spectaculaire acties van LeBron James, Wade en Bibby. Maar mijn speciale aandacht zal uitgaan naar de scheidsrechters en ik weet nu al zeker, daar ga ik ook van genieten!
Ik zal de bekerfinales in Nederland dus moeten missen maar volg het natuurlijk zeker van afstand. Ik hoop echt dat je je niet teveel zult ergeren aan de scheidsrechters en dat ze geen invloed zullen hebben op het resultaat. Maar eerlijk gezegd: ik hou m'n hart vast!
Als ik terug ben ga ik me voorbereiden op de Play-offs. Een beetje yoga kan geen kwaad denk ik, diep ademhalen en negeren, die negatieve emoties. Het zal niet meevallen...
Ik voel m'n hartslag al weer wat omhoog gaan dus ik duik het zwembad in. Gelukkig m'n zwembandjes altijd bij me...
Vanuit een zonnig Florida,
Vike
Je hebt me even moeten missen, ik ben plotseling het land uit gevlucht. Het werd me allemaal even te veel, vandaar dat ik je nu vanuit het zonnige Florida dit bericht stuur. Na drie verliespartijen op rij moest ik echt even tot mezelf komen, wie had dat zien aankomen? Misschien jij, als echte Kenner, maar voor mij kwam het echt onverwacht. We hebben het beste team, de beste spelers en dan toch verliezen van teams als Weert of Nijmegen? Sport blijft iets raadselachtigs houden. Wat voor mij echt de klap op de vuurpijl was, was die belachelijke schorsing van 'Gramps' Steve Ross. Natuurlijk, hij had niets moeten zeggen en natuurlijk, hij had de referee niet moeten aanraken maar drie wedstrijden schorsing voor zo'n licht vergrijp? We hebben al zoveel gezegd en geschreven over de kwaliteit van de arbiters in Nederland, als ik er nog meer van zeg ben ik bang dat ik als toeschouwer ook drie wedstrijden aan m'n broek krijg. Een studiereis naar de USA leek me welkom om toch ook eens te ervaren hoe het wel kan. Inmiddels als vele NBA en NCAA games op de tv gezien hier. Prachtig basketbal gezien, vooral de games van Phoenix tegen LA (een schitterende Nash met splijtende assists) en Detroit tegen Miami (Wade in bloedvorm) waren zeer de moeite waard. Wat misschien nog wel mooier was, was het niveau van de scheidsrechters hier. Onopvallend aanwezig, natuurlijk niet foutloos maar nooit spelbepalend. Het kan dus wel! Komende zondag ga ik in Miami naar de wedstrijd van de Miami Heat tegen Houston Rockets. Natuurlijk, ik zal genieten van de ambiance, het spelniveau en de ongetwijfeld spectaculaire acties van LeBron James, Wade en Bibby. Maar mijn speciale aandacht zal uitgaan naar de scheidsrechters en ik weet nu al zeker, daar ga ik ook van genieten!
Ik zal de bekerfinales in Nederland dus moeten missen maar volg het natuurlijk zeker van afstand. Ik hoop echt dat je je niet teveel zult ergeren aan de scheidsrechters en dat ze geen invloed zullen hebben op het resultaat. Maar eerlijk gezegd: ik hou m'n hart vast!
Als ik terug ben ga ik me voorbereiden op de Play-offs. Een beetje yoga kan geen kwaad denk ik, diep ademhalen en negeren, die negatieve emoties. Het zal niet meevallen...
Ik voel m'n hartslag al weer wat omhoog gaan dus ik duik het zwembad in. Gelukkig m'n zwembandjes altijd bij me...
Vanuit een zonnig Florida,
Vike
Abonneren op:
Posts (Atom)