Ja, het is absoluut een man met ballen. Daar zijn we nu wel achter gekomen. Een doorzetter, een winnaar en vooral een mensencoach. Wij Kenners hebben een kijkje achter de schermen kunnen nemen en snappen nu zoveel meer van de mens, de coach en zijn leergierigheid.
Mijn vragen aan hem hadden vooral betrekking op Groningen, de verschillen met andere locaties en de positieve punten. Zo vroeg ik hem naar de verschillen tussen zijn geboorteland Egypte, standplaats Amsterdam en standplaats Groningen. Hakim begon te stralen. Een onderwerp waar hij graag over praat. Egypte is volgens hem het land dat nooit slaapt en waar altijd een prettige chaos heerst. Hij vindt het geweldig en is maar wat trots op zijn roots. Op zijn 14e vertrok hij naar Nederland omdat vader hier werkopties kreeg. Amsterdam is volgens hem een wereldstad maar waar totaal geen binding heerst. Een grote stad waar alles altijd en overal open is maar hij heeft er eigenlijk heel weinig mee. Groningen daarentegen ervaart hij een stuk positiever. Wij konden het daar natuurlijk
alleen maar helemaal mee eens zijn. Hij voelt in Groningen een grote binding en ziet het als een hele eigen community. Groningers zijn nuchter en direct. Soms confronterend maar wel heel duidelijk. Op de vraag om de drie locaties in volgorde te zetten was hij heel duidelijk en snel.
Groningen op 1, Egypte op 2 en Amsterdam op 3.
Het viel me wat tegen dat juist bij dit onderwerp de aandacht van jullie volledig verslapte. Er is meer dan alleen basketbal heren! Van Bike snapte ik het nog wel want zoveel nasi en bami voor het grijpen is heel verleidelijk maar Vike, zeg nou zelf, een sanitaire stop doen terwijl de coach spreekt over mooie onderwerpen... dat kan dus echt niet.
Ik wilde van hem weten wat hij nou eigenlijk wist van Groningen. Grunniger kouk? Een vragende blik van hem, geen idee. Het Peerd van Ome Loeks? Nooit van gehoord. Na het zien van de foto kwam het hem wel enigszins bekend voor. En zo volgden nog een paar concrete onderwerpen. Het half uur wat daar op volgde hebben we hem een snelcursus Groningen gegeven en na een maand volgt de overhoring. Dat wachten we dus nog even af.
Waar staat Groningen voor? De coach begon te lachen en vertelde over zijn ervaringen van het afgelopen jaar. 'Niet lullen maar poetsen! Eerst zien en dan geloven'. Dit seizoen had hij ongelofelijk veel geleerd. Over verwachtingen, over mensen, over de Pers, over bestuurders, over prestaties en over Groningen. Hij vindt dat hij een beter mens is geworden door deze ervaringen en dat is bagage voor de toekomst. Na het seizoen kreeg hij een knipselkrant met allerlei artikelen van en over het hele seizoen. Gelezen had hij het nog niet maar het was nog niet de helft van alles wat er zich had afgespeeld. Toen volgde een mooie zin van hem terwijl hij rustig naar buiten keek: 'we hebben het zelf laten liggen'.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf5khyEUduI7p22B1xSIdW60i7Bu0k9dKr4y2NWS2Bf1jgROCHSGi46lcCxT1Xl8krXtbvzQ3yXfGjIlDIU4at8sHOvWEf4oW2gOIu9rIeQvSRDTs-G-PmGg_c3z9v-cEozaZCBI_UwJv2/s320/HS+3.jpg)
wat van verwachten. Voordat je klikt op de video moeten we eerlijk zeggen...het valt een beetje tegen. Wij weten nu wat ons de komende maanden te doen staat. Voordat iemand zichzelf een Groninger mag noemen zijn er een paar dingen die je moet weten en kunnen. Als we
hem deze vraag over een paar maanden weer stellen zal het resultaat ongetwijfeld beter zijn.
Daarna speelden we een rondje Jeu de Boule en spraken we veel over ouderen, vrouwen, spelers en over het weer. Aangezien wij toch een stuk ouder zijn dan hem waren we maar wat blij met zijn visie over ouderen in zijn algemeenheid. Ouderen zijn wijs en in Nederland wordt er te weinig repect getoond voor mensen die al geruime tijd meelopen en veel ervaring hebben zo stelde hij. Vanuit zijn eigen cultuur ligt dat toch duidelijk anders. De Kenners hingen weer aan zijn lippen. Wat is het toch een wijze man...
Tot slot vrienden, nog steeds ben ik onder de indruk van het enerverende gesprek met deze coach. Terwijl jullie nu op een meer dobberen en Duitse bradwurst eten loop ik met de rollator dagelijks een rondje langs de Hoornse Plas. Nadenkend over nieuwe vragen, het nieuwe seizoen en de pointguard die zal komen. De zomer duurt nog lang maar het gevoel is goed.
Er gaat niks boven Groningen. Ook het komende jaar!
Groeten, Nike