
Maar terug naar die ochtend. Natuurlijk wisten wij al lang dat het speelde maar we moesten onze mond houden. De musketier belde de afgelopen maanden wekelijks hoe het in Groningen allemaal ging en braaf gaven we om de beurt antwoorden op zijn vragen. Hij wilde graag terug en na intern beraad waren wij er ook al snel uit. Dat was al in augustus. We verwezen hem toen meteen door naar Mister Donar en dachten dat alles in een poep en een scheet wel geregeld zou zijn. Maar dat viel even tegen. Zijn naam mochten we simpelweg niet noemen want de onderhandelingen liepen nog en dan moet je geen slapende honden wakker gaan maken. Maar dat het goed zou komen was natuurlijk meteen al een feit. Rogier zou zonder twijfel weer naar Groningen komen en we wisten meteen al dat de stad even op haar grondvesten zou gaan trillen. En afgelopen donderdag was het dan zo ver. Het vuistdikke contract was getekend en het nieuws werd meteen naar buiten gebracht.
Nu moet u niet denken dat Rogier zoveel noten op zijn zang had. Nee hoor, zo’n contract gaat over praktische zaken die voor sommige mensen heel belangrijk zijn. Bij de één is het een A4tje, bij de ander een boekwerk. Alleen al de kleur van het dekbedovertrek is in dit geval in 4 bladzijden omschreven. Zo gaat dat tegenwoordig soms met topsporters. Geen hoge eisen maar wel belangrijke details. Wij vinden het wel prima. Geen ruis op de lijn maar helderheid.

Maar terug naar donderdag. Twitter, facebook, het internet ontplofte bijna. Rogier Jansen naar Groningen en iedereen mocht, nee moest het weten. Ook ik viel even van mij stoel. Het is toch even schrikken als het zo op je veel te kleine beeldscherm verschijnt. Maar het feit kon nu eindelijk bekend worden gemaakt. Ik stond weer op en liep naar de keuken. Met een grijns van oor tot oor vulde ik het borrelglas en dacht even terug aan 27 mei 2004. De driepunter die hij in de verlenging in Den Bosch feilloos binnen schoot zal ik nooit meer vergeten. Hij was 19 en nog zo groen als gras. Onder de bezielende leiding van Ton Boot werd hij kampioen van Nederland en Groningen vierde feest.

Morgen is het zover. Morgen zal hij door Martin aan ons worden voorgesteld. Ik kan niet wachten. Morgen sta ik, hoe krakkemikkig ook, en met een glimlach van oor tot oor klap ik in mijn handen als hij de hal vanuit de catacomben binnenloopt. Rogier is weer thuis en de Kenners zijn blij. Met hem erbij wordt alles nog mooier dan dat het al was. Welkom terug Rogier!
He groningse blaaskaken!. Staan we na een paar wedstrijden weer met beide beentjes op de grond?
BeantwoordenVerwijderenZoals ieder jaar gebruikelijk staan jullie weer op de Grote Markt. Het hoogste budget maar wederom weer niet de beste spelers. sukkels!