Nike en Vike,
Hartelijk dank voor deze warme welkomstwoorden! Het doet mij veel deugd te mogen aantreden bij dit selecte gezelschap "kenners" van onze mooie basketbalsport in het algemeen en Donar (GasTerra Flames) in het bijzonder.
Zoals jullie weten ben ik nogal een omnivoor. Dat is chique Nederlands voor "ik vreet alles". Voor de lezers: het zou dus zomaar eens kunnen (vrij naar Marco van Basten) dat ik iets schrijf over iets anders dan onze vlammetjes. Als u als lezer mijn interesses niet deelt, dan is dat dus pech. Voor u, welteverstaan, want de heren hebben mij bijna carte blanche gegeven. Wat wanhoop al niet met een mens kan doen, maar dit terzijde.
Trouwens, ik heb het voorgevoel dat die MvB ook nog wel eens een terzijde zou kunnen gaan worden in de niet heel verre toekomst (voelt u de slagen om de arm?).
Back on topic: Ik moet nog wel leren hoe ik een stukje tekst kan verlevendigen met een plaatje of iets dergelijks, want daarover riep mijn typcursus natuurlijk niets. Voorlopig dus platte tekst (opmaak, niet inhoud).
Ik kan nu wel doen alsof ik 80 ben en af en toe een basketbalwedstrijdje bezoek, veel koersbal speel en een ontspannen bestaan leid, maar dat is natuurlijk niet zo. Ik moet gewoon iedere dag aan de bak. Misschien dat dat iets te maken heeft met het niet winnen van de Staatsloterij? En trouwens, ik zie júllie ook iedere dag maar weer langsscheuren in je Nissan Micra en ouwe gedeukte Kadett, dus dat is dan wel een troostende gedachte. Deze toelichting is alleen maar om aan te geven dat wij (de "ikes) een stelletje fanatieke mafketels zijn, die naast hun veel te drukke dagelijkse leven ook nog de tijd vinden hun mening verkondigen op deze schitterende blog.
Makkie zaterdag, Vike? Daar denk ik anders over. Dat team uit Zwolle is een niet te onderschatten opponent, zeker sinds good old Herman weer aan t roer staat. Ik hoorde van een collega-kenner (maar dan uit Overijssel - het bestaat!) dat de neuzen daar weer allemaal dezelfde goede kant op staan, hetgeen misschien verklaart waarom Landstede het goed doet en Aris niet. En we hebben zaterdag weer de kans om Nikki aan het werk te zien. Die komt toch altijd verrassend uit de hoek, in positieve of negatieve zin, dat schijnt hem weinig uit te maken. Het ene moment laat ie een prachtig hookshot à la Kareem los, het volgende moment pleegt ie de meest idiote onsportieve fout. Waarom toch? Het zal wel iets te maken hebben met hersenverbindingen of zo. Daarover later meer - ik zei al, je bent kenner of niet!
Bike
Drie 'Kenners' die met elkaar palaveren over de zin en onzin van basketbal. Met een knipoog, natuurlijk.
donderdag 16 februari 2012
dinsdag 14 februari 2012
140212: Triootje
Zo Nike,
Heb je een beetje genoten van de wedstrijd afgelopen zaterdag? Je zag nog een beetje bleekjes, ik hoop dat de problemen met je 'je weet wel' inmiddels zijn verholpen. Ik heb in ieder geval met volle teugen genoten, dat is zeker. Na de bekerdeceptie had ik er eerlijk gezegd weinig vertrouwen in maar ik moet bekennen dat ik positief ben verrast door de energie en inzet waarmee onze jongens die (in het paars geklede) Limegroenen van de mat speelden. Vooral JD heeft mijn hart gestolen. Mijn advies aan het nieuwe bestuur is dan ook om als eerste wapenfeit deze man een levenslang contract aan te bieden. De eerste 5 jaar als speler, dan nog 10 als coach, dan 20 als veurzitter en zijn nadagen mag ie slijten als kaartjesknipper.
Dan iets heel anders. Je weet toch dat ik neef Bike de laatste tijd wat computertraining heb gegeven? Welnu, het gaat zo aardig met deze oude baas dat hij sinds kort in staat is om zelfstandig stukjes te typen én (let wel!) op te slaan. Hij is nu zo enthousiast geworden dat hij mij gevraagd heeft om ook af en toe een stukje te mogen posten op deze blog. Met inachtneming van zijn beperkte kwaliteiten denk ik toch dat we hem die kans moeten geven, het blijft tenslotte familie. Ik heb hem wel verteld dat deze blog vooral over basketbal gaat en niet over koersbal, zoals je weet zijn favoriete bezigheid tegenwoordig. Maar hopen dat ie zich daar aan houdt. Goed, het duo wordt dus een triootje, ik heb het in een ver verleden ooit eens aan m'n echtgenote voorgesteld maar die wou er toen niets van weten. Ik hoop dat jij iets ruimdenkender bent.
Bike, welkom, en veel plezier hier. Laat die Nike maar eens zien dat jij alleen in leeftijd de oudste bent! En wat de computerles van deze week betreft: morgen gaan we oefenen met spaties, die grote balk onderaan je toetsenbord.
Zaterdag gezellig met z'n drietjes naar de wedstrijd tegen Zwolle. Da's nou echt zo'n team waar je nooit van kan verliezen dus dat gaat zeker goed komen!
Vike
Heb je een beetje genoten van de wedstrijd afgelopen zaterdag? Je zag nog een beetje bleekjes, ik hoop dat de problemen met je 'je weet wel' inmiddels zijn verholpen. Ik heb in ieder geval met volle teugen genoten, dat is zeker. Na de bekerdeceptie had ik er eerlijk gezegd weinig vertrouwen in maar ik moet bekennen dat ik positief ben verrast door de energie en inzet waarmee onze jongens die (in het paars geklede) Limegroenen van de mat speelden. Vooral JD heeft mijn hart gestolen. Mijn advies aan het nieuwe bestuur is dan ook om als eerste wapenfeit deze man een levenslang contract aan te bieden. De eerste 5 jaar als speler, dan nog 10 als coach, dan 20 als veurzitter en zijn nadagen mag ie slijten als kaartjesknipper.
Dan iets heel anders. Je weet toch dat ik neef Bike de laatste tijd wat computertraining heb gegeven? Welnu, het gaat zo aardig met deze oude baas dat hij sinds kort in staat is om zelfstandig stukjes te typen én (let wel!) op te slaan. Hij is nu zo enthousiast geworden dat hij mij gevraagd heeft om ook af en toe een stukje te mogen posten op deze blog. Met inachtneming van zijn beperkte kwaliteiten denk ik toch dat we hem die kans moeten geven, het blijft tenslotte familie. Ik heb hem wel verteld dat deze blog vooral over basketbal gaat en niet over koersbal, zoals je weet zijn favoriete bezigheid tegenwoordig. Maar hopen dat ie zich daar aan houdt. Goed, het duo wordt dus een triootje, ik heb het in een ver verleden ooit eens aan m'n echtgenote voorgesteld maar die wou er toen niets van weten. Ik hoop dat jij iets ruimdenkender bent.
Bike, welkom, en veel plezier hier. Laat die Nike maar eens zien dat jij alleen in leeftijd de oudste bent! En wat de computerles van deze week betreft: morgen gaan we oefenen met spaties, die grote balk onderaan je toetsenbord.
Zaterdag gezellig met z'n drietjes naar de wedstrijd tegen Zwolle. Da's nou echt zo'n team waar je nooit van kan verliezen dus dat gaat zeker goed komen!
Vike
donderdag 2 februari 2012
020212: De sjoelclub
Nike,
Wat ik nu allemaal weer meemaak.... Je weet, ik ben een fanatiek sjoeler en gooi, als zeg ik het zelf, een aardig schijfje op de bak (sjoelersjargon). Omdat wij het in de regionale competitie prima doen is de club inmiddels al behoorlijk populair in ons dorpje en verschijnt er met grote regelmaat een artikel in het plaatselijke dorpsblaadje. Gewoon een gekopieerd dingetje hoor, stelt niets voor qua opmaak maar wordt toch best wel goed gelezen en daar gaat het tenslotte om. Maar goed, ik dwaal af. Waar het om gaat is dat de vrijwilliger die wekelijks zijn verslagen over sjoelen in het blaadje zet er helemaal geen verstand van heeft. Ik verdenk hem er zelfs wel eens van dat hij een beetje hekel aan sjoelen heeft, snap je dat nou? Zo heeft hij wel eens in een verslag gezet dat er een flinke misser door ondergetekende werd gemaakt werd op de "één" aan de linkerkant terwijl iedereen echt wel weet dat de "één" aan de rechterkant zit. Toch? Nog niet zo erg, maar hij hij bleef maar doorzeuren over die ene misser en 'vergat' wel te vermelden dat ik een mooie score van 120 had gehaald. Als sjoelkenner weet jij wel wat dat betekent!
Ik heb hem er wel eens op aangesproken maar het enige wat hij dan zegt is dat hij het nieuws niet maakt maar alleen opschrijft. En dat de mensen veel liever iets willen lezen over missers dan over verwachte successen. Het zal wel aan mij liggen Nike, maar ik snap dat soort dingen niet. Sjoelen is hartstikke populair bij ons in het dorp, veel mensen genieten ervan, waarom kun je dan niet eens een stuk schrijven gezien door de ogen van diezelfde genieter? En natuurlijk moet je het over die missers hebben maar waarom altijd alleen daar maar over? Waarom geen goed stuk geschreven als we de club uit ons buurdorp dik hebben verslagen? Waarom geen achtergrondverhaal over de belevenis en de impact van de sjoelclub in het dorp? Omdat zoiets geen nieuws is? Ik, en vele dorpsgenoten met mij, wil hier graag over lezen.
Afgelopen week speelden we in de bekercompetitie de belangrijke wedstrijd tegen De Kleffe Brikken. Zoals je weet altijd een moeilijke wedstrijd en we verloren dan ook met 10-7. In het bokkeblaadje van de volgende dag stond dat we uitgeschakeld waren voor de beker. En dat terwijl we de thuiswedstrijd nog moeten spelen en ik weet zeker dat we die dik gaan winnen. Ik bedoel maar...
Nike, ik weet het wel, deze blog hoort over basketbal te gaan. Ik had best iets over de scheidsrechters kunnen schrijven. Of over de wisselende prestaties van ons team. Of zelfs iets over de houding van de pers ten opzichte van onze club. Maar ik doe het maar niet, heb me veel te druk gemaakt over het sjoelen deze week en bovendien is daar alles al wel over gezegd.
Volgende keer weer gewoon over basketbal, beloofd!
Vike
Wat ik nu allemaal weer meemaak.... Je weet, ik ben een fanatiek sjoeler en gooi, als zeg ik het zelf, een aardig schijfje op de bak (sjoelersjargon). Omdat wij het in de regionale competitie prima doen is de club inmiddels al behoorlijk populair in ons dorpje en verschijnt er met grote regelmaat een artikel in het plaatselijke dorpsblaadje. Gewoon een gekopieerd dingetje hoor, stelt niets voor qua opmaak maar wordt toch best wel goed gelezen en daar gaat het tenslotte om. Maar goed, ik dwaal af. Waar het om gaat is dat de vrijwilliger die wekelijks zijn verslagen over sjoelen in het blaadje zet er helemaal geen verstand van heeft. Ik verdenk hem er zelfs wel eens van dat hij een beetje hekel aan sjoelen heeft, snap je dat nou? Zo heeft hij wel eens in een verslag gezet dat er een flinke misser door ondergetekende werd gemaakt werd op de "één" aan de linkerkant terwijl iedereen echt wel weet dat de "één" aan de rechterkant zit. Toch? Nog niet zo erg, maar hij hij bleef maar doorzeuren over die ene misser en 'vergat' wel te vermelden dat ik een mooie score van 120 had gehaald. Als sjoelkenner weet jij wel wat dat betekent!
Ik heb hem er wel eens op aangesproken maar het enige wat hij dan zegt is dat hij het nieuws niet maakt maar alleen opschrijft. En dat de mensen veel liever iets willen lezen over missers dan over verwachte successen. Het zal wel aan mij liggen Nike, maar ik snap dat soort dingen niet. Sjoelen is hartstikke populair bij ons in het dorp, veel mensen genieten ervan, waarom kun je dan niet eens een stuk schrijven gezien door de ogen van diezelfde genieter? En natuurlijk moet je het over die missers hebben maar waarom altijd alleen daar maar over? Waarom geen goed stuk geschreven als we de club uit ons buurdorp dik hebben verslagen? Waarom geen achtergrondverhaal over de belevenis en de impact van de sjoelclub in het dorp? Omdat zoiets geen nieuws is? Ik, en vele dorpsgenoten met mij, wil hier graag over lezen.
Afgelopen week speelden we in de bekercompetitie de belangrijke wedstrijd tegen De Kleffe Brikken. Zoals je weet altijd een moeilijke wedstrijd en we verloren dan ook met 10-7. In het bokkeblaadje van de volgende dag stond dat we uitgeschakeld waren voor de beker. En dat terwijl we de thuiswedstrijd nog moeten spelen en ik weet zeker dat we die dik gaan winnen. Ik bedoel maar...
Nike, ik weet het wel, deze blog hoort over basketbal te gaan. Ik had best iets over de scheidsrechters kunnen schrijven. Of over de wisselende prestaties van ons team. Of zelfs iets over de houding van de pers ten opzichte van onze club. Maar ik doe het maar niet, heb me veel te druk gemaakt over het sjoelen deze week en bovendien is daar alles al wel over gezegd.
Volgende keer weer gewoon over basketbal, beloofd!
Vike
maandag 16 januari 2012
160112: Voordelen en nadelen
Vike,
Ik heb gewacht met een nieuwe blog omdat ik even wilde afwachten of er nog ontwikkelingen waren die nodig bekritiseerd moesten worden. Er is ondertussen weer genoeg stof opgewaaid dus het wordt weer eens tijd. Bovendien, ik heb weer wat meer tijd nu het vrijwilligerswerk niet meer kan doorgaan door een gebrek aan klandizie. Elk nadeel heeft zo z’n voordeel.
Heb je meegeteld afgelopen zaterdag? 19 tegen 0 was natuurlijk een belachelijk goede run van Leiden maar zoiets kan natuurlijk niet. Het leek aan onze kant wel een compleet ander team na de pauze. Je vraagt je dan af wat er is de pauze is gebeurd. Is de ploeg misschien toen voorgesteld aan de commissie van wijze mannen en vrouwen? Of is één van de drie helden die de wedstrijd in goede banen moesten Leiden, sorry, moesten lijden, even in de kleedkamer geweest? We zullen het nooit weten.
Wat er ook in de 15 minuten pauze is gebeurd, het was iets negatiefs waardoor ze niet meer vooruit te branden waren. Ik begreep er helemaal niets van. Wat ik ook niet snapte is waarom nota bene Defares op Boxley werd gezet. Qua kilo’s gooit hij wel meer gewicht in de strijd maar een point die een vier moet gaan verdedigen is toch niet erg logisch. Deze wedstrijd had gewoon gewonnen moeten worden. Ten eerste omdat de stijgende lijn de laatste weken al goed zichtbaar was, ten tweede omdat de scheidsrechters dan geen gelijk hadden gekregen en ten derde omdat het grootste deel van de bezoekers daar juist voor waren gekomen. Nu zakken we weer iets in de competitie en dat is balen. Van de andere kant, het is en blijft wel spannend zo maar ik zou het toch liever anders zien.
De commissie. Dat ze ons daarvoor niet hebben gevraagd is wel begrijpelijk. Wij hebben een te uitgesproken mening en daarom is er dus gekozen voor een duidelijk mildere aanpak. Of dat is waar we nu op zitten te wachten vraag ik me eerlijk gezegd wel af. Er moet een bestuur komen wat ballen, een duidelijke mening en kennis heeft en dan moet je soms wel eens vervelende beslissingen nemen. Ik had wel gehoopt dat er per definitie geen leden van de commissie in het nieuwe bestuur zouden gaan plaatsnemen maar nu de namen bekend zijn gok ik dat het wel zo zal zijn. Het is gewoon afwachten en hopen op goede beslissingen. Een situatie als deze biedt ook kansen en die kunnen nu volop worden gegrepen. Het is zelfs mogelijk dat leden van het oude bestuur weer terug komen in het nieuwe bestuur. In één geval zou ik daar wel een voorstander van zijn maar de saamhorigheid van de beslissing in december lijkt een voorbode van het tegenovergestelde. Met nieuwe mensen aan het roer zullen er ook weer nieuwe inzichten en nieuwe structuren volgen en dat is zeker niet per definitie slecht. Het lijkt mij in ieder geval verstandig om de plannetjes met betrekking tot een samenwerking met België of Duitsland de komende jaaaaaaren nog in de koelkast te laten staan. Laten we, of ze, eerst maar eens zorgen dat basketbal in Nederland weer op een hoger niveau komt. Dat kost al meer tijd dan ons lief is, dat is de afgelopen jaren wel gebleken.
Met alle consternatie van de afgelopen weken is er wel iemand die er duidelijk niet minder op is geworden. De coach voelt zich zichtbaar beter in zijn vel en zijn rol wordt ook steeds helderder. Zijn interactie met het publiek en met de pers wordt steeds beter en bovendien, hij toont veel meer emotie dan in het begin van zijn Groningse carrière. Ook eigenlijk best logisch. Alles en iedereen moest even aan elkaar wennen en na een paar maanden kunnen we nu duidelijk zien dat het kwartje begint te vallen. Het zal voor hem wel een hele ervaring zijn. Het bestuur en een technisch manager die hem aangesteld hebben zijn binnen een paar maanden vertrokken en nu staat hij er min of meer alleen voor. Tot op heden lijkt hij daar niet onder te lijden. Alhoewel, het eventueel nog aantrekken van een center zal nu wel op losse schroeven komen te staan. Dat zijn beslissingen die het huidige bestuur vast niet wil nemen. En dat is toch wel een groot nadeel van de huidige situatie. Los van het feit of het verstandig is om nu nog een speler toe te voegen, een beer onder het bord wordt duidelijk gemist, zeker omdat Wyatt met zijn kop bij andere dingen zit. Ken jij misschien nog iemand met de nodige kilo’s en lengte die, zonder dat het geld kost, als center nog iets kan toevoegen? Als er geen geld aan uitgegeven hoeft te worden dan kan die toevoeging wel gebeuren lijkt me. Of is het misschien iets voor jou? Nee… te oud, te klein, te zwaar en te traag. Best jammer.
Maar Vike, hoe heb jij het allemaal ervaren? Ben wel benieuwd naar jouw mening.
Groet Nike
Ik heb gewacht met een nieuwe blog omdat ik even wilde afwachten of er nog ontwikkelingen waren die nodig bekritiseerd moesten worden. Er is ondertussen weer genoeg stof opgewaaid dus het wordt weer eens tijd. Bovendien, ik heb weer wat meer tijd nu het vrijwilligerswerk niet meer kan doorgaan door een gebrek aan klandizie. Elk nadeel heeft zo z’n voordeel.
Heb je meegeteld afgelopen zaterdag? 19 tegen 0 was natuurlijk een belachelijk goede run van Leiden maar zoiets kan natuurlijk niet. Het leek aan onze kant wel een compleet ander team na de pauze. Je vraagt je dan af wat er is de pauze is gebeurd. Is de ploeg misschien toen voorgesteld aan de commissie van wijze mannen en vrouwen? Of is één van de drie helden die de wedstrijd in goede banen moesten Leiden, sorry, moesten lijden, even in de kleedkamer geweest? We zullen het nooit weten.
Wat er ook in de 15 minuten pauze is gebeurd, het was iets negatiefs waardoor ze niet meer vooruit te branden waren. Ik begreep er helemaal niets van. Wat ik ook niet snapte is waarom nota bene Defares op Boxley werd gezet. Qua kilo’s gooit hij wel meer gewicht in de strijd maar een point die een vier moet gaan verdedigen is toch niet erg logisch. Deze wedstrijd had gewoon gewonnen moeten worden. Ten eerste omdat de stijgende lijn de laatste weken al goed zichtbaar was, ten tweede omdat de scheidsrechters dan geen gelijk hadden gekregen en ten derde omdat het grootste deel van de bezoekers daar juist voor waren gekomen. Nu zakken we weer iets in de competitie en dat is balen. Van de andere kant, het is en blijft wel spannend zo maar ik zou het toch liever anders zien.
De commissie. Dat ze ons daarvoor niet hebben gevraagd is wel begrijpelijk. Wij hebben een te uitgesproken mening en daarom is er dus gekozen voor een duidelijk mildere aanpak. Of dat is waar we nu op zitten te wachten vraag ik me eerlijk gezegd wel af. Er moet een bestuur komen wat ballen, een duidelijke mening en kennis heeft en dan moet je soms wel eens vervelende beslissingen nemen. Ik had wel gehoopt dat er per definitie geen leden van de commissie in het nieuwe bestuur zouden gaan plaatsnemen maar nu de namen bekend zijn gok ik dat het wel zo zal zijn. Het is gewoon afwachten en hopen op goede beslissingen. Een situatie als deze biedt ook kansen en die kunnen nu volop worden gegrepen. Het is zelfs mogelijk dat leden van het oude bestuur weer terug komen in het nieuwe bestuur. In één geval zou ik daar wel een voorstander van zijn maar de saamhorigheid van de beslissing in december lijkt een voorbode van het tegenovergestelde. Met nieuwe mensen aan het roer zullen er ook weer nieuwe inzichten en nieuwe structuren volgen en dat is zeker niet per definitie slecht. Het lijkt mij in ieder geval verstandig om de plannetjes met betrekking tot een samenwerking met België of Duitsland de komende jaaaaaaren nog in de koelkast te laten staan. Laten we, of ze, eerst maar eens zorgen dat basketbal in Nederland weer op een hoger niveau komt. Dat kost al meer tijd dan ons lief is, dat is de afgelopen jaren wel gebleken.
Met alle consternatie van de afgelopen weken is er wel iemand die er duidelijk niet minder op is geworden. De coach voelt zich zichtbaar beter in zijn vel en zijn rol wordt ook steeds helderder. Zijn interactie met het publiek en met de pers wordt steeds beter en bovendien, hij toont veel meer emotie dan in het begin van zijn Groningse carrière. Ook eigenlijk best logisch. Alles en iedereen moest even aan elkaar wennen en na een paar maanden kunnen we nu duidelijk zien dat het kwartje begint te vallen. Het zal voor hem wel een hele ervaring zijn. Het bestuur en een technisch manager die hem aangesteld hebben zijn binnen een paar maanden vertrokken en nu staat hij er min of meer alleen voor. Tot op heden lijkt hij daar niet onder te lijden. Alhoewel, het eventueel nog aantrekken van een center zal nu wel op losse schroeven komen te staan. Dat zijn beslissingen die het huidige bestuur vast niet wil nemen. En dat is toch wel een groot nadeel van de huidige situatie. Los van het feit of het verstandig is om nu nog een speler toe te voegen, een beer onder het bord wordt duidelijk gemist, zeker omdat Wyatt met zijn kop bij andere dingen zit. Ken jij misschien nog iemand met de nodige kilo’s en lengte die, zonder dat het geld kost, als center nog iets kan toevoegen? Als er geen geld aan uitgegeven hoeft te worden dan kan die toevoeging wel gebeuren lijkt me. Of is het misschien iets voor jou? Nee… te oud, te klein, te zwaar en te traag. Best jammer.
Maar Vike, hoe heb jij het allemaal ervaren? Ben wel benieuwd naar jouw mening.
Groet Nike
Abonneren op:
Posts (Atom)